حرف های وحشتناک صدام بعد از دیدار با ابراهیم یزدی : سپتامبر 1979 کوبا نشست جنبش عدم تعهد در سپتامبر 1979 در کوبا نشست جنبش عدم تعهد برگزار شد و صدام ریاست هیئت عراقی را بر عهده داشت، یعنی دو ماه قبل از این که رئیس جمهور شود. و من هم در این نشست به عنوان عضوی از هیئت عراقی شرکت کردم. ریاست هیئت ایرانی را دکتر ابراهیم یزدی که بعد از پیروزی انقلاب وزیر امور خارجه شده بود، بر عهده داشت. در حاشیه نشست دیداری میان صدام و یزدی برگزار شد که من هم حاضر بودم. روابط میان دو کشور تا اندازه ای متشنج شده بود. نه فقط به دلیل تغییری که در ایران به وجود آمده بود و شعارهایی که ایران سر می داد، بلکه به دلیل درگیری های مرزی میان دو کشور. و منصفانه بگویم که بیشتر حمله ها از طرف ایرانی ها بود (؟؟!!). به پست های بازرسی پلیس حمله می شد و کارهای تحریک آمیزی در شط العرب صورت می گرفت. در دیداری که میان صدام و یزدی انجام شد صحبت ها خیلی سازنده و ایجابی و مهم بودند. دیدار در حالی به پایان رسید که دو طرف توافق کردند که گفت وگوها را در سطوح عالی دنبال کنند. برای بدرقه وزیر امور خارجه ایران از محل خارج شدم و بعدا به مقر صدام بازگشتم که دیدم به سرعت به سمت باغ خارج شده است، من هم به دنبالش رفتم. حقیقت این است که فضای ایجابی دیدار مرا بیشتر ترغیب کرد که بخواهم او را قانع کنم که مشکلات باید از طریق ابزارهای مسالمت

ویژگی های رزمندگان در جبهه های جنگ:راوی : نجف زراعت پیشه*ایمان به خدا *هدف برای انجام امر و فرمان دینی امام خمینی ره و دفاع از وطن و تمامیت ارضی ایران *اطاعت از رهبری و اولی الامر *شجاعت وصف ناپذیر در مصاف با دشمن *تواضع و خشوع در مقابل همرزمان *دعا و نماز به عنوان مهمترین عامل خودسازی رزمندگان با ارتباط با خدا *توکل و توسل همگام با طی نمودن آموزش های لازم *ایثار در هنگام خطر که یاد آور صدر اسلام بود *حق الناس و اهمیت ادای آن در بین رزمندگان *بیت المال و تلاش زیاد در جهت جلوگیری از اسراف *شهادت به عنوان افتخاری برای رزمندگان در صحنه نبرد *تکلیفی عمل نمودن در هنگام قبول مسئولیت و یا انجام ماموریت های محوله *مسئولیت به عنوان انجام تکلیف و نه فخر فروشی یا احساس راحتی *مقام و درجه در جبهه های نبرد و دفاع مقدس معنایی نداشت و در حقیقت در بین رزمندگان شناسایی فرماندهان و مسئولین برای تازه واردین مشکل و سخت بود. *وقار و ابهت در بین رزمندگان از شاخصه های بیاد ماندنی می باشد *الگوی عینی و عملی که از جمله عوامل مهم برای ثبت این واقعه در روح و جان رزمندگان شده است *پرهیز از مطرح شدن که از هر هگونه دیده شدن توسط دوربین یا میکروفون و یا جایگاه های عمومی پرهیز کرده و فرار می نمودند *طیف متنوع رزمنده(بذله،عرفانی و معتدل) که باعث ایجاد یک جامعه هدف متنوع در بین رزمندگان دفاع مقدس شده بود *ساده و

عملیات رمضان : نجف زراعت پیشه عملیات رمضان نخستین عملیات برونمرزی ایران محسوب می شود. این عملیات، متعاقب ناامیدی ایران از اقدامات جامعۀ بینالملل در قالب قطعنامۀ 514، با هدف استراتژیک تعقیب و تنبیه متجاوز و کشاندن جنگ به داخل خاک عراق و ایجاد بازدارندگی دفاعی در مقابل عراقیها و هدف عملیاتی رسیدن به شرق بصره و ساحل شطالعرب، (که قبلاً در طرح عملیاتی بیتالمقدس نیز پیشبینی شده بود)، از ساعت 30: 21 روز سهشنبه 22 تیر 1361 (یعنی به فاصله 50 روز از فتح خرمشهر) با رمز یا رمز "یا صاحبالزمان (ع) ادرکنی" آغاز شد و تا 7 مرداد ادامه یافت. این عملیات ، به دلیل قرار گرفتن در ماه مبارک رمضان به این نام «رمضان» نامگذاری شد؛ و به مانند چهار عملیات موفق قبلی در دورۀ آزادسازی سرزمینی (ثامن الائمه، طریق القدس، فتح المبین، بیت المقدس) ، فرماندهی آن به صورت مشترک بین سپاه و ارتش بود، اما از زمان طرحریزی تا اتمام عملیات، اختلافات این دو روز به روز تشدید شد و در نهایت در کنار برخی عوامل مؤثرتر دیگر زمینههای ناکامی عملیات را فراهم کرد. در حقیقت، پیروزی و شکست دو روی سکۀ هر عملیات نظامی است. پیروزی و شکست مفاهیمی نسبی هستند و شاید تجارب یک عملیات ناموفق بتواند مسیر پیروزی در عملیاتهای آینده را نشان داده و هموار سازد و بالعکس غرور حاصل از پیروزی عملیاتهای قبلی، عدم انعطافپذیری و بهره نگرفت